26.11.2024
26 ноябр бо иштироки Сарвазири мамлакат Қоҳир Расулзода, вазири маориф ва илм ва раиси вилояти Хатлон дар шаҳраки Ҳулбуки ноҳияи Восеъ бинои нави Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №53 мавриди истифода қарор гирифт.
Иншооти мазкур дар доираи нақшаи чорабиниҳои ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон сохта шудааст.
Бино аз ду ошёна иборат буда, бо 11 синфхона барои 480 хонанда дар ду баст бунёд гардидааст.
Ёдовар мешавем, ки таваҷҷуҳи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар сиёсати инсонпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбат ба соҳаи маориф зиёд буда, барои беҳтар кардани сатҳу сифати таълим дар ҳамаи зинаҳои таҳсилот ва ба шароити замони муосир ҷавобгӯ намудани маорифи миллӣ, давоми солҳои соҳибистиқлолӣ шароити зарурӣ муҳайё менамояд.
Хабарҳои дигар
-
ВОХӮРӢ БО РОҲБАРИ НАМОЯНДАГИИ ХАЗИНАИ КӮДАКОНИ СММ – ЮНИСЕФ ДАР ТОҶИКИСТОН 18 феврали соли 2026 дар Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон вохӯрии вазири маориф ва илм Раҳим Саидзода бо роҳбари Намояндагии Хазинаи кӯдакони Созмони Милали Муттаҳид – ЮНИСЕФ дар Тоҷикистон ҷаноби Артур ван Дизен баргузор гардид. Дар вохӯрӣ таҳкими ҳамкориҳои дуҷониба ва татбиқи барномаҳои муштарак мавриди баррасӣ қарор гирифтанд. Зимни мулоқот ҷонибҳо ба натиҷаҳои ҳамкориҳои амалкунанда, аз ҷумла, дар самти низоми таҳсилот, рақамикунонии соҳа, рушди таҳсилоти фарогир, такмили барномаҳои таълимӣ ва баланд бардоштани сатҳи омодагии касбии омӯзгорон таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуданд. Ҳамчунин, дар вохӯрӣ масъалаҳои вобаста ба таҳияи Кодекси маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон, тақвияти инфрасохтори таълимӣ, густариши дастрасӣ ба таҳсилоти босифат ва ҷорӣ намудани равишҳои муосири таълим дар заминаи таҷрибаи байналмилалӣ муҳокима гардиданд. Таъкид шуд, ки ҳамкориҳои мутақобилан судманд бо шарикони рушд, бахусус ЮНИСЕФ, дар татбиқи ҳадафҳои стратегии давлатӣ дар самти рушди устувори соҳаи маориф нақши муҳим доранд. Вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон зимни суханронии худ иброз дошт, ки рушди соҳаи маориф ҳамчун самти афзалиятноки сиёсати иҷтимоии давлат қарор дошта, ҳамкориҳои пурсамар бо ЮНИСЕФ ва дигар шарикони рушд ба татбиқи ислоҳоти фарогири соҳа, рақамикунонии низоми таълим, таҳкими заминаи моддию техникӣ ва ҷорӣ намудани равишҳои муосири педагогӣ такони ҷиддӣ мебахшанд. Зикр шуд, ки вазорат омода аст дар заминаи шарикии стратегӣ ҳамоҳангсозии наздик, банақшагирии муштарак ва татбиқи самараноки барномаҳои ҷорӣ ва ояндаро идома дода, ҷиҳати таъмини таҳсилоти босифат, фарогир ва мутобиқ ба талаботи замон қадамҳои устувор гузорад. Дар навбати худ, роҳбари Намояндагии ЮНИСЕФ дар Тоҷикистон Артур ван Дизен аз сатҳи ҳамкориҳои созанда бо Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон изҳори қаноатмандӣ намуда, таъкид кард, ки ЮНИСЕФ минбаъд низ ҳамчун шарики боэътимоди техникӣ ва зеҳнӣ дар татбиқи ислоҳоти соҳаи маориф, рушди малакаҳои рақамӣ, таҳсилоти фарогир ва баланд бардоштани сифати таҳсилот дар Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳми фаъол хоҳад гузошт. Ӯ ҳамчунин омодагии ниҳодро барои дастгирии ташаббусҳои миллӣ, аз ҷумла таҳияи заминаи муосири ҳуқуқии соҳа ва татбиқи барномаҳои навоварона, ки ба манфиати кӯдакон ва наврасон равона шудаанд, таъкид намуд. Маркази матбуоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон
21
18.02.2026 -
Паёми шодбошӣ ба муносибати фарорасии моҳи шарифи Рамазон Ҳамватанони азиз! Ҳамаи шуморо ба муносибати фарорасии моҳи мубораки Рамазон – айёми файзу баракат, хайру саховат, сабру таҳаммул, бахшиши гуноҳҳо ва ҳидояти мардум ба амалҳои неку шоиста самимона табрик мегӯям. Ба хонадони ҳар яки шумо рӯзгори ободу осуда, саодати зиндагӣ ва дар ҳамаи корҳо ва фазилатҳои инсонӣ муваффақияту комёбӣ орзу менамоям. Моҳи шарифи Рамазон бо ҳикматҳои худ дар таълимоти дини мубини ислом ҷойгоҳи хосса дорад, зеро Худованд дар ин моҳ сабру таҳаммул, меҳру муҳаббат ва хайру саховатро аз миёни дигар ибодатҳо интихоб кардааст ва ба онҳо мақоми махсус додааст. Дар хотир бояд дошт, ки ҳикмати рӯзаи моҳи Рамазон танҳо худдорӣ аз хӯрдану ошомидан ва ибодат кардан иборат нест, балки дар ин моҳи муборак покизагии ботину зоҳир, дурӣ ҷустан аз кинаву адоват, ихтиёрдории нафс ва бештар анҷом додани амалҳои шоиста дар ҷомеа ҷойгоҳи хосса дорад. Парҳезгорӣ, саховатмандӣ ба атрофиён, дасти ниёзмандонро гирифтан, аз рӯйи тавону имкон кумак кардан ба наздикони худ ва анҷом додани дигар амалҳои неку савоб аз ҷумлаи арзишҳое мебошанд, ки дар ин моҳ барои мусулмонон савоби бештар доранд. Шахсе, ки дар ин моҳи муборак як амали нек ё як кори хайру савобро анҷом медиҳад, монанди касест, ки ҳафтод амали фарзиро дар ғайри ин моҳ анҷом додааст. Махсусан бояд таъкид намуд, ки дини ислом эҳтиром гузоштан ба мақому манзалати падару модарро аз ҷумлаи арзишҳои баланд дониста, хизмат ба онҳоро аз ҳамаи ибодатҳо боло гузоштааст. Ба ин маънӣ дар ҳадис омадааст, ки некӣ кардан ба падару модар афзалтар аз намозу рӯза ва ҳаҷҷу умра мебошад. Яке аз амалҳои хайре, ки савоби бештари анҷом додани он маҳз дар моҳи шарифи Рамазон таъкид шудааст, садақа ба ятимону маъюбон, оилаҳои бесаробону камбизоат ва дигар ниёзмандон ба шумор меравад. Ҳамчунин, дар хотир бояд дошт, ки тибқи таълимот ва аҳкоми дини мубини ислом ба гирифтани фитри рӯза, дар навбати аввал, ятимону маъюбон ва ниёзмандону оилаҳои камбизоат ҳақдор мебошанд. Дар ин бобат Паёмбари гиромӣ фармудаанд: «Беҳтарин ва боарзиштарин садақа он аст, ки дар моҳи Рамазон анҷом гирад». Фаромӯш набояд кард, ки шарти қабули амалҳои хайр анҷом додани онҳо аз рӯйи ихлос буда, дар иҷрои онҳо бояд ҳадди эътидол риоя гардад ва ба исрофкориву зоҳирпарастӣ ва худнамоиву зиёдаравӣ роҳ дода нашавад. Хусусан, риояи инсоф дар хариду фурӯши молу маҳсулот, худдорӣ кардан аз оростани дастархони серхарҷ ва истеъмоли аз меъёр зиёди хӯроки серғизо дар ин моҳ бисёр муҳим аст, зеро амалҳои зикршуда ба моҳияти ин моҳи муборак умуман созгор нестанд. Бовар дорам, ки мардуми шарифи Тоҷикистон ин ҳикматҳои моҳи Рамазонро дуруст дарк намуда, бо нияти нек ва қалби пок ба тоату ибодат машғул шуда, фазои сулҳу субот ва ваҳдату ҳамдигарфаҳмиро дар кишвари азизамон боз ҳам мустаҳкам мегардонанд. Ҳамватанони гиромӣ! Моҳи мубораки Рамазон ба давраи оғози мавсими киштукори баҳорӣ рост меояд. Ин аз ҳар яки мо тақозо менамояд, ки ба истифодаи самараноки рӯзҳои баҳорӣ аҳаммияти аввалиндараҷа дода, барои иҷрои саривақтиву босифати корҳои кишоварзӣ кӯшиш намоем. Бо дарназардошти вазъи мураккаби ҷаҳони имрӯза, ки дар натиҷаи тағйирёбии иқлим, буҳронҳои иқтисодӣ ва дигар омилҳо бисёр кишварҳои дунё ба мушкилоти нарасидани маводи ғизоӣ ва болоравии нархҳо рӯ ба рӯ гардидаанд, масъалаи таъмини амнияти озуқавории кишвар аҳаммияти махсус пайдо кардааст. Дар чунин шароит истифодаи оқилона ва самараноки ҳар як ваҷаб замин бо мақсади афзоиши ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти кишоварзӣ, таъмин намудани бозори дохилӣ ва коҳиш додани вобастагӣ аз воридоти маҳсулоти ғизоӣ вазифаи муҳим ва масъулияти имониву инсонии ҳар як сокини кишвар ба ҳисоб меравад. Яъне ҳамаи мо бояд дар ҳифзи амнияти озуқавории мамлакат тавассути заҳмати софдилона, истифодаи самараноки обу замин, тухмиҳои аълосифат ва рӯёнидани ҳосили фаровон саҳмгузор бошем. Дар баробари ин, вусъати корҳои кишоварзӣ, фароҳам овардани ҷойҳои кории нав, бунёди боғу токзорҳо ва иҷро кардани амалҳое, ки ба баланд бардоштани сатҳи зиндагии аҳолӣ хизмат мекунанд, дар дини мубини ислом ҳукми садақаи ҷорияро дорад. Илова бар ин, мо бояд бо дарназардошти вазъияти ҳассоси ҷаҳони муосир ба масъалаи сарфаю сариштакорӣ, роҳ надодан ба зиёдаравӣ ва исрофкориву зоҳирпарастӣ эътибори доимӣ диҳем. Мо бояд дар фикри аҳли оила, фарзандон ва наздикону пайвандони худ бошем. Инчунин, таълиму тарбияи фарзандон, соҳиби илму дониш ва касбу ҳунар гардонидани онҳо вазифа ва қарзи ҳар яки мо мебошад. Зеро омӯзиши илм чароғест, ки дар ҳар давру замон инсонро ба роҳи дуруст ва ояндаи нек роҳнамоӣ мекунад. Ва аввалин ояте, ки дар Қуръони маҷид нозил шудааст, «иқра», яъне таъкид ба хондан ва аз худ кардани илм мебошад. Мо бояд ҳамеша дар хотир дошта бошем, ки ташвиқи фарзандон ба илмомӯзӣ ва азхудкунии касбу ҳунар фармудаи аҳкоми дин ва беҳтарин хизмат дар тарбияи насли наврасу ҷавон ба ҳисоб меравад. Давлат ва Ҳукумати мамлакат дар самти омӯзонидани илму дониш ва касбу ҳунар ба наврасону ҷавонон иқдомоти зиёдеро амалӣ карда истодааст, вале бояд падару модарон низ вазифаи муқаддаси худро дар таълиму тарбия ва босаводу соҳибмаърифат гардонидани фарзандон, яъне ба хотири ояндаи босаодати онҳо иҷро намоянд. Ҳамватанони азиз! Ҳоло кишвари мо марҳалаи ташаккул ва такомули давлати миллиро тай карда истодааст. Қонунияти бунёди давлати миллии муосир тақозо мекунад, ки ҳам арзишҳои исломӣ ва ҳам расму ойинҳо ва суннату анъанаҳои миллӣ бояд дар тақвияти суботу оромӣ ва осоишу саодати мардуми Тоҷикистон қарор дошта бошанд. Имсолро мо ба ифтихори ҷашни муқаддас ва бузурги миллӣ – 35-солагии соҳибистиқлолии кишвари маҳбубамон – «Соли вусъат додани корҳои ободониву созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ» эълон намудем. Ин соли пурифтихор барои ҳар як фарди ҷомеа имкониятест, ки бо заҳмату амали созандаи худ дар пешрафти давлат ва шукуфоиву ободии Ватани маҳбубамон саҳм гузорад. Ба ин васила мо на танҳо ҷашни бузурги соҳибистиқлолиро таҷлил менамоем, балки ояндаи дурахшони кишварро низ барои наслҳои оянда бунёд мекунем. Дар хотир бояд дошт, ки корҳои ободонӣ, аз ҷумла бунёду азнавсозии роҳу пулҳо, муассисаҳои тиббӣ ва мактабу кӯдакистонҳо ба садақаи ҷория дохил мешаванд ва тибқи таълимоти дини мубини ислом барои анҷомдиҳандаи онҳо савобу самараи зиёдро фароҳам месозанд. Ҳар як шаҳрванди кишвар метавонад як кори нек анҷом диҳад, як гӯшаи диёрро обод созад ва ҳисси ватандӯстиву ифтихор аз ватандории худро дар амал нишон диҳад. Бо истифода аз фурсат, мехоҳам миннатдории самимии худро ба мардуми шарифи кишвар, хусусан, соҳибкорону шахсони саховатпеша, ки дар чунин корҳои хайру савоб саҳмгузорӣ карда, ҳазорҳо иншооти истеҳсоливу иҷтимоӣ, аз ҷумла роҳу пулҳо ва муассисаҳои таълимиву тандурустӣ бунёд карда истодаанд, баён намоям. Моро зарур аст, ки минбаъд низ софдилона заҳмат кашем, фарзандонамонро дар руҳияи ватандӯстиву ватанпарастӣ ва ҳисси баланди миллӣ тарбия намоем ва Тоҷикистонро ҳамчун ватани ободу зебо ба наслҳои оянда мерос гузорем. Мо бояд ҳамеша муттаҳиду сарҷамъ бошем ва тамоми саъю талоши худро барои ҳифзи сулҳу суботи комили кишварамон, ободии Ватани маҳбубамон, рушди давлати соҳибихтиёрамон ва баланд бардоштани обрӯи он дар арсаи байналмилалӣ равона созем. Бо умеди ободиву пешрафти боз ҳам бештари Ватани азизамон – Тоҷикистон бори дигар фарорасии моҳи мубораки Рамазонро ба мардуми шарифи кишвар табрик гуфта, ба ҳар фарди миллат дили шоду хонаи обод, бахту иқболи баланд ва сулҳу оромии абадӣ орзу менамоям. Моҳи шарифи Рамазон муборак бошад, ҳамватанони азиз!
49
18.02.2026 -
АМАЛИШАВИИ БАРНОМАИ ДАВЛАТИИ КАБУДИЗОРКУНӢ: САҲМИ ВАЗОРАТИ МАОРИФ ВА ИЛМ ДАР ҲИФЗИ ТАБИАТ Муовини вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати шиносоӣ бо рафти корҳои кабудизоркунӣ ва татбиқи Нақшаи амали солҳои 2025–2027-и Барномаи давлатии кабудизоркунии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои давраи то соли 2040 аз минтақаи вобаста боздид намуд. Зимни боздид таъкид гардид, ки Барномаи давлатии кабудизоркунии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои давраи то соли 2040 бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 29 июни соли 2024 тасдиқ гардида, Вазорати маориф ва илм дар доираи татбиқи он дар якҷоягӣ бо муассисаҳои таҳсилоти олии касбии ҷумҳурӣ корҳои амалиро оид ба шинонидани ниҳолҳои гуногун ба роҳ мондааст. Иттилоъ дода шуд, ки ин иқдом бо мақсади сабзгардонии муҳити зист, коҳиши газҳои гулхонаӣ, таъмини рушди иқтисодиёти «сабз» ва таҳкими амнияти экологӣ амалӣ гардида, ҳамчун саҳми муассисаҳои соҳа дар ҳифзи табиат арзёбӣ мешавад. Ҳамзамон, тибқи тавсияи мутахассисон дар минтақа корҳои мониторинги ниҳолҳои хушкшуда, барқарорсозии онҳо ва инчунин шинонидани ниҳолҳои ба иқлими маҳал мутобиқ идома дошта, барои афзоиши фазои сабз тадбирҳои мушаххас андешида мешаванд. Муовини вазир зимни суҳбат бо масъулон ба зарурати таъмини сифатнокии корҳои агротехникӣ, нигоҳубини мунтазами ниҳолҳо ва ҷалби бештари донишҷӯён ба чунин ташаббусҳои экологӣ таъкид намуд. Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон минбаъд низ чунин иқдомҳои созандаро идома дода, ҷиҳати иҷрои босамари барномаи мазкур, ҳифзи табиат ва беҳбуди муҳити зист чораҳои заруриро мунтазам ба роҳ хоҳад монд. Маркази матбуоти Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон
19
18.02.2026
