26.11.2024
26 ноябр бо иштироки Сарвазири мамлакат Қоҳир Расулзода, вазири маориф ва илм ва раиси вилояти Хатлон дар шаҳраки Ҳулбуки ноҳияи Восеъ бинои нави Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №53 мавриди истифода қарор гирифт.
Иншооти мазкур дар доираи нақшаи чорабиниҳои ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон сохта шудааст.
Бино аз ду ошёна иборат буда, бо 11 синфхона барои 480 хонанда дар ду баст бунёд гардидааст.
Ёдовар мешавем, ки таваҷҷуҳи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар сиёсати инсонпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбат ба соҳаи маориф зиёд буда, барои беҳтар кардани сатҳу сифати таълим дар ҳамаи зинаҳои таҳсилот ва ба шароити замони муосир ҷавобгӯ намудани маорифи миллӣ, давоми солҳои соҳибистиқлолӣ шароити зарурӣ муҳайё менамояд.
Хабарҳои дигар
-
ТАШАББУСЕ, КИ СУЛҲРО ДАР САЙЁРА ТАҲКИМ МЕБАХШАД Садаи XXI дар пешорӯи инсоният таҳаввулоти бесобиқаи сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва технологиро вогузор намуд, ки боис ба зуҳури тағйироти фаровон дар саросари ҷаҳон шуд. Ҳарчанд пешрафти илм ва технология имконоти васеи рушди ҷомеаро фароҳам овардааст, дар канори ин мушкилоти глобалӣ, аз ҷумла, низоъҳои мусаллаҳона, терроризм, ифротгароӣ, муҳоҷирати маҷбурӣ, тағйирёбии иқлим, норасоии захираҳои табиӣ ва нобаробарии иқтисодӣ ба амният ва суботи ҷаҳонӣ таҳдид мекунанд. Дар чунин шароит масъалаи таҳкими сулҳ ҳамакнун рисолати умумии ҷомеаи ҷаҳонӣ ба шумор меравад. Натиҷаи маърифати дурусти ин шароити муосири ҷаҳонӣ омил бар он шуд, ки дар таърихи 23 сентябри соли 2024 Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронии хеш дар Саммити оянда (2024) ва қабули «Паймони оянда» таъкид доштанд, ки Қатъномаи нави «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» қабул карда шавад. Дар фосилаи наздик ба ду соли манзури ин пешниҳод кишварҳои узви СММ зарурат ва аҳамияти ин ташаббуси сулҳофари Пешвои миллатро ба шоистагӣ истиқбол намуда, барои мавриди амал қарор додани он раъйи худро доданд. Дар натиҷа, бегоҳии 25 июни соли 2026 Маҷмаи Умумии СММ бо истиқбол аз ин пешниҳоди Ҷумҳурии Тоҷикистон қатъномаи махсусро таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» қабул намуд. Басо рамзист, ки ин ҳуҷҷати муҳимми дорои аҳаммияти байналмилалӣ дар таърихе қабул гардид, ки дар Тоҷикистони мо 29 сол қабл Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ ба имзо расида буд. Агар ҳуҷҷати аввал барои таъмини сулҳ дар тамоми Тоҷикистон нақши муассир гузошта бошад, ҳамакнун қатъномаи мазкур роҳи сулҳу субот ва амнияту осоишро дар сайёра ҳамвор мекунад. Мусаллам аст, ки сулҳ барои рушди устувор, ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон, рушди иқтисодиёт ва пешрафти илму фарҳанг заминаи асосӣ ба ҳисоб меравад. Аз ин рӯ, ташаббуси навбати Пешвои миллат барои ҳифз ва таҳкими сулҳ ба яке аз самтҳои муҳимтарини сиёсати байналмилалӣ табдил ёфта, ҷиҳати таҳкими сулҳи ҷаҳонӣ, муайян намудани нақши давлатҳо, созмонҳои байналмилалӣ, ҷомеаи шаҳрвандӣ ва илм дар ин раванд муассир хоҳад буд. Мавриди амал қарор гирифтани ташаббуси навбатии ҷаҳонии Пешвои миллат, ки аз ибтидои соли 2027 шуруъ мешавад, аҳли ҷомеаро водор месозад, ки дар амри пайванди ин ғояи бузург дар амал талошу кӯшишҳои шоистаеро аз худ ба намоиш гузоранд. Аз ҷумла, тарғиби андешаҳои созандаи Пешвои миллат дар робита ба фарҳанги сулҳ, аҳаммияти ҳамгироӣ дар ҷаҳони муосир, инчунин, ғояҳои сулҳпарваронаи ниёгони шарафманди мо яке аз вазифаҳои муҳимми аҳли илму маориф мебошад. Барои расидан ба ин ҳадафи наҷиб, зарур аст, ки силсилаи пажуҳишҳо дар самти қадима будани андешаи сулҳхоҳӣ ва сулҳпарварӣ миёни тоҷикон анҷом дода, натиҷаҳои онро дар миёни мардумони олам тавассути тарҷума бо забонҳои мухталифи ҷаҳонӣ нашру тарғиб намоянд. Аз ҷониби Пешвои миллат манзур шудани ин ташаббуси ҷаҳонӣ бори дигар дар миёни анҷумани кишварҳои олам собит сохт, ки тоҷикон аз дергоҳи таърих ғояву андешаи сулҳпарвариро миёни бани башар тарғиб намуда, чун мардуми сулхоҳу ваҳдатшиор маъруфият ёфтаанд. Дар мақолаву суханрониҳои Пешвои миллат тарғиб шудани ғояҳои сулҳпарварӣ аз ҷониби Куруши Кабир, Деваштичу Спитамен, афкори ваҳдатсози Рӯдакиву Фирдавсӣ ва Мавлонои Балхӣ худ гувоҳи он аст, ки таҷрибаҳои нодир ва афкори бузурги ниёгони шарафманди мо дар татбиқи ин қатъномаи бузург нақши муҳими сарчашмавӣ гузоштаанд. Дар оянда низ ин андешаҳо чун меҳвари муҳимми татбиқи ҳадафҳои қатънома қарор гирифта, барои то ба мардуми олам расидани моҳият ва муҳтавои он нақши муассир мегузоранд. Татбиқи нуктаҳои меҳварии қатънома омил бар он мегардад, ки ҷомеаи ҷаҳонӣ барои пешгирии низоъҳо ва таҳкими амнияти байналмилалӣ ташаббусҳои зиёдеро роҳандозӣ намояд. Ин тадбирҳо барои коҳиши шиддати низоъҳо ва баланд бардоштани эътимоди байни давлатҳо мусоидат мекунанд. Таҳлилҳои иқтисодӣ нишон медиҳанд, ки камбизоатӣ, бекорӣ ва нобаробарӣ низ аз ҷумлаи сабабҳои муҳимми сар задани низоъҳо мебошанд. Дар сурати боло рафтани сатҳи зиндагӣ, имкон дорад, ки сатҳи ҷинояткорӣ паст шуда, имкониятҳои таҳсил бештар гарданд. Дар канори ин, муҳоҷират коҳиш ёфта, суботи сиёсӣ тақвият меёбад. Ин нукта шаҳодати он хоҳад буд, ки рушди иқтисодӣ ва сулҳ бо ҳамдигар робитаи зич доранд ва бояд тамоми кишварҳо дар амри расидан ба ин ҳадафи бузург дар ҳошияи муҳтавои Қатънома устуворона саҳм бигиранд. Дар асоси қатънома маълум мегардад, ки илм яке аз воситаҳои муҳимтарини фарҳанги сулҳофарӣ эътироф шудааст. Таҳқиқоти илмӣ барои пешгирии муноқишаҳо, таҳияи механизмҳои дипломатӣ ва омӯзиши омилҳои низоъ мусоидат мекунанд. Бар ин асос, дар назди муассисаҳои таълимӣ дар замони ба амал пайвастаи меҳварҳои қатънома вазифаҳои муҳимме қарор мегирад. Пеш аз ҳама, низоми илму маориф фаъолияти хешро дар самти тарғиби фарҳанги сулҳ, таълими таҳаммулпазӣ, бол бардоштани саводи ҳуқуқии хонандагону донишҷӯён, тақвияти қобилияти муколама ва ҳаллу фасли низоъҳо равона менамояд. Ба ибораи дигар, мактабу донишгоҳ фазои ташаккули ҷаҳонбинӣ, фарҳанги таҳаммул, эҳтиром ба гуногунандешӣ, масъулияти шаҳрвандӣ ва худшиносии миллӣ мебошанд. Насле, ки дар рӯҳияи инсондӯстӣ, адолат, эҳтироми қонун, ҳамдигарфаҳмӣ ва арзишҳои сулҳ тарбия меёбад, дар оянда худ ҳомӣ ва ҳифзкунандаи сулҳ хоҳад шуд. Аз ҳамин ҷиҳат, татбиқи Қатъномаи «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036», пеш аз ҳама, ба сифати низоми маориф, мазмуни барномаҳои таълимӣ, сатҳи омодагии омӯзгорон ва густариши пажуҳишҳои илмӣ вобастагии мустақим дорад. Аз ин рӯ, вазифаи муассисаҳои таълимӣ парвариши инсоне мебошад, ки сулҳро ҳамчун арзиши олӣ дарк намуда, масъулияти ҳифзи онро дар сатҳи оила, ҷомеа, давлат ва муносибатҳои байналмилалӣ эҳсос кунад. Хушбахтона, муассисаҳои таълимии Тоҷикистон дар амри иҷрои ин вазифаҳои бузург ҳамеша пешсаф ва пешқадам ҳаст ва боқӣ мемонад. Ниҳодҳои илмии кишвар дар роҳи татбиқи қатъномаи мазкур вазифадор ҳастанд, ки тадбирҳои зеринро ҳамчун тамоюлҳои таҳқиқотии хеш муқаррар намуда, барои анҷоми пажуҳишҳое, ки самараи онҳо раванди амалишавии меҳварҳои онро суръат хоҳад бахшид, иқдом намояд. Дар умум, қабқули Қатъномаи «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» бори дигар собит мекунад, ки сулҳ арзиши бунёдии ҷомеаи инсонӣ ва шарти асосии рушди устувор мебошад. Муҳтавои ин ҳуҷҷати муҳими байналмилалӣ муқаррар месозад, ки сулҳи пойдор танҳо дар натиҷаи ҳамгироии омилҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва илмӣ ба даст меояд. Ҳамгирроии тамоми ниҳодҳои байналмилалӣ, фаъолияти созмонҳои ҷаҳонӣ, рушди дипломатия, густариши маориф ва илму технология, инчунин, иштироки фаъоли ҷавонон ва ҷомеаи шаҳрвандӣ дар татбиқи қатънома метавонанд барои таҳкими сулҳи ҷаҳонӣ заминаи устувор фароҳам оваранд. Дар шароити муосир ҳар як давлат ва ҳар як шаҳрванд дар ҳифзи сулҳ масъулият дорад. Танҳо тавассути ҳамдигарфаҳмӣ, эҳтироми арзишҳои умумии инсонӣ, ҳамкории созанда ва татбиқи ташаббусҳои илмӣ дар саросари ҷаҳон, ки ҳадафи аслии пешниҳоди Пешвои миллатро аз ин Қатънома мушаххас мекунанд, метавон сулҳи пойдорро дар сайёра таъмин намуд. Таъмини ин сулҳи ҷовидонӣ симои Пешвои миллати моро ҳамчун сиёсатмадори сулҳофар ва меъмори сулҳи ҷаҳонӣ муаррифӣ мекунад. Қабули Қатъномаи «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027-2036» боз як далели равшани он аст, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз доираи иштирокчии равандҳои байналмилалӣ гузашта, ба яке аз ташаббускорони муҳимми ташаккули рӯзномаи ҷаҳонӣ мубаддал гардидааст. Барои Тоҷикистон бошад, ин қатънома идомаи мантиқии таҷрибаи сулҳофаринии миллӣ ва далели эътирофи ҷаҳонии мактаби давлатдории сулҳпарваронаи Пешвои миллат аст. Бешак, татбиқи амалии ин ташаббуси бузург на танҳо ба таҳкими сулҳу субот дар саросари ҷаҳон мусоидат хоҳад кард, балки Тоҷикистонро ҳамчун кишвари пешоҳанги фарҳанги сулҳ, муколама ва ҳамгироии байналмилалӣ боз ҳам бештар муаррифӣ намуда, номи Пешвои миллатро дар саҳифаҳои таърихи дипломатияи ҷаҳонӣ ҳамчун меъмори ташаббусҳои сулҳофар ва ҳомии манфиатҳои наслҳои оянда ҷовидона хоҳад сохт. Обидҷон МАҲМУДЗОДА, муовини директор оид ба илм ва инноватсияи Пажуҳишгоҳи рушди маориф ба номи Абдураҳмони Ҷомӣ, доктори илмҳои филологӣ, профессор
3
03.07.2026 -
ҶАЛАСАИ ҶАМЪБАСТИИ ФАЪОЛИЯТИ ШАШМОҲАИ САРРАЁСАТИ МАОРИФИ ШАҲРИ ДУШАНБЕ БАРГУЗОР ГАРДИД Дар Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №129-и ноҳияи Фирдавсии шаҳри Душанбе ҷаласаи мушовараи Сарраёсати маорифи шаҳри Душанбе оид ба натиҷаҳои фаъолияти шаш моҳи аввали соли 2026 баргузор гардид. Дар ҷаласа сардори раёсати таҳсилоти миёнаи умумии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон Ш. Асомиддинзода, сардори Сарраёсати маорифи шаҳри Душанбе Б. Исмоилзода, намояндагони Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе, ҳайати мушовара, роҳбарони шуъбаҳои маориф ва муассисаҳои таҳсилоти томактабӣ ва миёнаи умумии пойтахт иштирок намуданд. Зимни ҷаласа ҳисоботи сардори Сарраёсати маорифи шаҳри Душанбе оид ба натиҷаҳои фаъолияти соҳа дар шаш моҳи аввали соли ҷорӣ шунида шуда, масъалаҳои баланд бардоштани сифати таълиму тарбия, рақамикунонии низоми маориф, густариши истифодаи барномаи электронии «eDonish», таҳкими ҳамкории муассисаҳои таълимӣ бо волидайн, баланд бардоштани маҳорати касбии омӯзгорон ва иҷрои саривақтии дастуру супоришҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Вазорати маориф ва илм мавриди баррасӣ қарор гирифтанд. Дар баромадҳо таъкид гардид, ки аҳли маориф дар партави ташаббусҳои байналмилалии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва сиёсати маорифпарваронаи роҳбарияти олии кишвар вазифадоранд дар тарбияи насли донишманд, ватандӯст ва сулҳпарвар саҳми бештар гузоранд. Дар қисмати музокира як қатор иштирокчиён оид ба масъалаҳои рушди соҳа ва такмили фаъолияти муассисаҳои таълимӣ андешаронӣ намуданд. Дар анҷоми ҷаласа сардори раёсати таҳсилоти миёнаи умумии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолияти Сарраёсати маорифи шаҳри Душанберо дар шаш моҳи аввали соли 2026 қаноатбахш арзёбӣ намуда, барои бартараф намудани камбудиҳои ҷойдошта ва беҳтар намудани нишондиҳандаҳои соҳа дар нимсолаи дуюми сол ба масъулин тавсияву супоришҳои мушаххас дод. Дар фарҷом барои саҳми арзанда дар таълиму тарбияи насли наврас ба як қатор омӯзгорон, роҳбарони муассисаҳои таълимӣ ва кормандони соҳа нишони "Аълочии маориф ва илми Тоҷикистон" ва "Ифтихорнома"-и Сарраёсати маорифи шаҳри Душанбе тақдим гардид.
25
03.07.2026 -
ДИПЛОМАТИЯИ СУЛҲОФАРИИ ТОҶИКИСТОН АЗ ТАҶРИБАИ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ ТО ТАҲКИМИ СУЛҲИ ҶАҲОНӢ БАРОИ НАСЛҲОИ ОЯНДА Дар ҷаҳони муосир, ки инсоният бо таҳдидҳои фаромилӣ, низоъҳои мусаллаҳона, терроризм, ифротгароӣ, тағйирёбии иқлим, нобаробарии иҷтимоӣ ва буҳронҳои гуманитарӣ рӯ ба рӯ гардидааст, сулҳ ба арзиши олӣ ва шарти асосии рушди устувори давлатҳо табдил ёфтааст. Дар чунин шароит нақши давлатҳое, ки таҷрибаи воқеии барқарор намудани сулҳро доранд ва онро ба рӯзномаи байналмилалӣ пешниҳод менамоянд, аҳаммияти хосса касб мекунад. Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз маҳз ба ҳамин гуна давлатҳо шомил мебошад. Бо шарофати сиёсати хирадмандона ва сулҳпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Тоҷикистон аз кишвари аз ҷанги шаҳрвандӣ осебдида ба яке аз ташаббускорони фаъоли масъалаҳои сулҳ, амният ва рушди устувор дар сатҳи байналмилалӣ мубаддал гардидааст. Дар солҳои аввали истиқлолият Тоҷикистон яке аз давраҳои душвортарини таърихи худро аз сар гузаронд. Ҷанги шаҳрвандӣ боиси талафоти бузурги ҷонӣ, муҳоҷирати аҳолӣ, таназзули иқтисодиёт ва заиф гардидани пояҳои давлатдорӣ шуд. Дар чунин вазъи ҳассос роҳбарияти давлат тамоми неруи худро барои хотима бахшидани низоъ ва барқарор намудани сулҳу ваҳдати миллӣ равона намуд. Бо талошҳои пайгиронаи Пешвои миллат музокироти сулҳ оғоз гардида, 27 июни соли 1997 Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расид. Ин санади таърихӣ оғози марҳилаи нави рушди давлатдорӣ гардида, ба эҳёи иқтисодиёт, таҳкими ваҳдати миллӣ ва рушди устувори Тоҷикистон заминаи мусоид фароҳам овард. Таҷрибаи сулҳи тоҷикон имрӯз аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун яке аз намунаҳои муваффақи ҳалли мусолиматомези низоъҳои дохилӣ эътироф шудааст. Ин таҷриба собит намуд, ки ҳатто мураккабтарин ихтилофҳоро метавон тавассути муколама, гузашт, эҳтироми манфиатҳои миллӣ ва иродаи қавии сиёсӣ ҳал намуд. Маҳз ҳамин таҷрибаи нодири сулҳофаринӣ имрӯз ба сармояи сиёсӣ ва дипломатии Тоҷикистон табдил ёфтааст. Агар солҳои пеш Тоҷикистон бештар бо ташаббусҳои байналмилалии худ дар масъалаҳои об, иқлим ва рушди устувор шинохта мешуд, имрӯз кишвари мо ҳамчун ташаббускори рӯзномаи ҷаҳонии сулҳ низ мавқеи устувор пайдо кардааст. Дастоварди муҳимтарини дипломатияи муосири Тоҷикистон қабули Қатъномаи Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда (2027–2036)» мебошад, ки 25 июни соли 2026 бо ташаббуси Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид. Қабули ин қатънома далели равшани эътирофи саҳми Тоҷикистон дар таҳкими сулҳи ҷаҳонӣ ва пешбурди дипломатияи сулҳ мебошад. Ин ташаббус идомаи мантиқии сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон аст, ки бар асоси принсипҳои сулҳпарварӣ, ҳамзистии осоишта, эҳтироми ҳуқуқи байналмилалӣ ва ҳамкории созанда бо давлатҳо ва созмонҳои байналмилалӣ амалӣ мегардад. Ҳадафи асосии даҳсола муттаҳид сохтани талошҳои ҷомеаи ҷаҳонӣ ҷиҳати таҳкими фарҳанги сулҳ, пешгирии низоъҳо, густариши муколамаи байни тамаддунҳо ва таъмини зиндагии шоиста барои наслҳои имрӯзаву оянда мебошад. Моҳияти ин ташаббус дар он ифода меёбад, ки сулҳ набояд танҳо ҳамчун набудани ҷанг арзёбӣ шавад. Сулҳ, пеш аз ҳама фарҳанги ҳамдигарфаҳмӣ, таҳаммулпазирӣ, эҳтироми ҳуқуқи инсон, адолати иҷтимоӣ ва масъулияти муштараки давлатҳо ва ҷомеа мебошад. Аз ҳамин ҷиҳат, қатъномаи мазкур давлатҳоро ба таҳкими фарҳанги сулҳ, рушди таҳаммулпазирӣ, пешгирии низоъҳо тавассути муколама ва ҷалби фаъоли ҷавонон ба равандҳои сулҳофаринӣ ҳидоят менамояд. Ҳамзамон, ташаббуси Тоҷикистон аҳаммияти муҳими стратегӣ дорад, зеро таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳониро ба масъулияти байнинаслӣ ҷалб менамояд. Қарорҳое, ки имрӯз қабул мешаванд, ба зиндагии на танҳо насли имрӯза, балки наслҳои оянда низ таъсири мустақим мерасонанд. Аз ин рӯ, таъмини сулҳ, рушди устувор, ҳифзи муҳити зист, пешгирии низоъҳо ва тарбияи ҷавонон ҳамчун вазифаҳои ба ҳам алоқаманди ҷомеаи ҷаҳонӣ арзёбӣ мегарданд. Нақши Тоҷикистон танҳо бо пешниҳоди ташаббусҳои байналмилалӣ маҳдуд намешавад. Кишвар имрӯз дар таҳкими суботи минтақавӣ низ саҳми назаррас дорад. Вохӯрии таърихии сарони давлатҳои Тоҷикистон, Қирғизистон ва Ӯзбекистон дар шаҳри Хуҷанд ва имзои Эъломияи Хуҷанд оид ба дӯстии абадӣ намунаи равшани истифодаи фарҳанги муколама барои ҳалли масъалаҳои мураккаби минтақавӣ мебошад. Ҳамзамон, Тоҷикистон нисбат ба вазъи Афғонистон мавқеи устувор дошта, ҳамеша ҷонибдори таъсиси ҳукумати фарогир, мубориза бо терроризм, муқовимат бо ифротгароӣ ва расонидани кӯмакҳои башардӯстона ба мардуми ин кишвар мебошад. Ин сиёсати пайгирона аз дарки он сарчашма мегирад, ки суботи минтақа бевосита ба сулҳу оромии Афғонистон вобаста аст. Дар татбиқи ҳадафҳои Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ нақши соҳаи маориф махсусан муҳим мебошад. Мактаб ва муассисаҳои таълимӣ нахустин муҳити ташаккули ҷаҳонбинӣ, фарҳанги сиёсӣ ва ахлоқии шаҳрвандони оянда мебошанд. Аз ин рӯ онҳо бояд ба марказҳои ташаккули фарҳанги сулҳ, дӯстӣ, таҳаммулпазирӣ ва эҳтироми ҳуқуқи инсон табдил ёбанд. Дар назди омӯзгорон вазифаи пурмасъулият қарор дорад, ки насли наврасро дар рӯҳияи ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ, эҳтиром ба арзишҳои умумибашарӣ, таҳаммулпазирӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ тарбия намоянд. Арзишҳои сулҳу ваҳдат бояд аз доираи мафҳумҳои назариявӣ берун омада, ба ҷузъи фарҳанги зиндагии ҳар як хонанда табдил ёбанд. Дар ин раванд нақши Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро метавон дар се самти асосӣ арзёбӣ намуд. Аввал, ҳамчун роҳбаре, ки дар шароити буҳрони сиёсӣ барои барқарор намудани сулҳу ваҳдати миллӣ ва ҳифзи давлатдории тоҷикон замина гузошт. Дуюм, ҳамчун меъмори сиёсати рушди устувор, ки сулҳро асоси пешрафти иқтисодӣ ва иҷтимоӣ қарор дод. Сеюм, ҳамчун ташаббускори дипломатияи сулҳ, ки таҷрибаи Тоҷикистонро ба қисми муҳими рӯзномаи байналмилалии сулҳ ва рушди устувор табдил дод. Хусусияти муҳими сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар он аст, ки он аз ҳимояи манфиатҳои миллӣ фаротар рафта, ба таҳкими сулҳ, эътимод ва ҳамкории байналмилалӣ нигаронида шудааст. Дар шароити мураккаби геополитикии имрӯз, ки ҷаҳон ба таҳкими дипломатияи пешгирикунанда ниёз дорад, ташаббусҳои Тоҷикистон аҳаммияти хосса пайдо мекунанд. Қатъномаи «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда, солҳои 2027–2036» на танҳо муваффақияти дипломатияи тоҷик, балки эътирофи таҷрибаи сулҳи тоҷикон дар сатҳи ҷаҳонӣ мебошад. Ин санади муҳим заминаи нави ҳамкориҳои байналмилалиро дар самти таҳкими сулҳ, рушди фарҳанги таҳаммулпазирӣ ва масъулияти байнинаслӣ фароҳам меорад. Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз аз таҷрибаи нодири сулҳи миллӣ ба сатҳи ташаббускори дипломатияи ҷаҳонии сулҳ расидааст. Ин дастовард самараи сиёсати сулҳпарварона ва дурандешонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Қабули қатъномаи Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид оид ба «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда (2027–2036)» далели равшани нуфузи афзояндаи Тоҷикистон дар муносибатҳои байналмилалӣ буда, ҷойгоҳи кишварро ҳамчун давлати сулҳпарвар ва ташаббускори ҳалли масъалаҳои глобалӣ боз ҳам таҳким мебахшад. Ин ташаббус Тоҷикистонро аз кишвари эҳёкунандаи сулҳи миллӣ ба яке аз меъморони фарҳанги сулҳи ҷаҳонӣ табдил дода, барои наслҳои имрӯзаву оянда заминаи устувори ҳамдигарфаҳмӣ, амният ва рушди устувор фароҳам месозад. Асомиддин БОБОЗОДА, мудири шуъбаи маорифи ноҳияи Шоҳмансур
24
03.07.2026
